اول به نام عشق، دوم
به نام تو، سوم به یاد مرگ.
حسرت چشم سیاه
تو گرفتارم کرد
عاقبت عشق تو از مدرسه بیزارم کرد
گر چه از دوری این فاصله ها مایوسم
از همین فاصله دور تو را می
بوسم
خوشگلي بانمکي يک رخ زيبا داري
بي جهت
نيست که در کنج دلم جا داري
من ندانم كه كیم
من فقط می دانم
كه تویی شارو بیت و غزل زندگی ام
دل به دلداران سپردن کارهر دلدار نيست
من بهتو جان مي سپارم دل که قابل دار
نيست
تا
کسی رخ ننماید ز کسی دل نبرد
دلبر ما دل ما برد و به ما رخ
ننمود
دفتري که بسته
شد بازش نکنيد
دلي که شکسته شد نازش
نکنيد
ز مرگم هيچ نمي ترسم اگر
دنيا سرم ريزد
از اين ترسم كه
بعد از من محمدم را ديگري
بوسد
در گلستان خیالم ندهد هیچ گلی بوی تورا
تو گل ناز منی از دور می بوسم تورا...
ترک دنيا کردم ترک جان
هم مي کنم
غير عشقت هر چه گويي ترک ان هم مي کنم
پروانه نميميرد تا بال به تن دارد
اين سينه نمي ميرد تا عشق محمد دارد.
شمع من امشب زیارت می کند پروانه را
جان من قربان
شود خواننده ی این نامه را
در شكست جام دل هيچ احتياج سنگ نيست
اين شقايق را نگاهي سرد پرپر مي
كند
دوست دارم شمع باشم تا که خود تنها بسوزم
بر سر بالینت امشب از غم فردا بسوزم
باخود عهد کردم
اگر توراديدم بگويم ازتو دلگيرم
ولي باز تورا ديدم و گفتم بي تو مي ميرم
دل به دلداران سپردن کارهر دلدار نيست.
من بهتو جان مي سپارم دل که قابل دار
نيست
دیدی ای دل که غم عشق دگر بار چه کرد
چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد !!
من از نازت خریدارم نهایت قیمتش جانم
تو هم ای نازنین یارم به لبخندی بکن شادم
گل در باغ میروید عشق در دل
گل را باغبان میپرورد عشق را دو دل
مرا دردي است اندر دل ، اگر گويم زبان سوزد
و گر پنهان كنم ترسم كه مغز استخوانم سوزد
با غمت اي آشنا هر شب هم آغوشم مكن
هر چه خواهي بكن اما فراموشم مكن
شمع سوزان تو ام اینگونه خاموشم نکن
در کناورت نیستم اما فراموشم نکن
نوای عاشقان در بی نوایست
دوام عاشقان در جدایست
ترکی عشقم گر کنی ترک دیدارت کنم
انقدر دیلت بیهازارم اخر بیمارت کنم
قربانی گلی سرخ که یاری می کند
لنت به گلی زرد که جدای می کند
باگریه هایم ای دوست اسم تو را نوشتم
جایت چقدر خالیست در عشق وسرنوشتم
ملت عشق از همه دین ها جداست
عاشقان را ملت و مذهب خداست
عشق داغیست که تا مرگ نیاید نرود
هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد
اگر چه جای دل دریای خون در سینه دارم
ولی در عشق تو دریایی از دل کم
میارم
